Perydium trufli letniej (Tuber aestivum) przybiera barwę od jasnobrązowej do ciemnobrązowej i pokryte jest dużymi, wypukłymi brodawkami ułożonymi w wielokątny wzór. Pod chropawą skórką gleba jest barwy kości słoniowej do czekoladowej, przeszyta cienkimi białymi żyłkami. Łagodny, orzechowo-pieczarkowy aromat kształtuje charakter gatunku. We Włoszech bywa nazywana scorzone — 'chropowatą skórką'.
Sezon i występowanie
Trufla letnia jest najszerzej rozpowszechnioną trufla kulinarną Europy. Rośnie od Hiszpanii i Portugalii aż po Węgry i Chorwację, przez Francję, Włochy, Szwajcarię, Niemcy i Austrię. Sezon zbioru biegnie od maja do września, ze szczytem w pełni lata.
Łagodny profil aromatyczny
W porównaniu do burgundzkiej i Périgord trufla letnia jest wyraźnie bardziej powściągliwa. Aromat przypomina świeżego borowika, orzech włoski, wilgotne ściółki. Nie czyni jej to mniej interesującą — wymaga jednak innych towarzyszy: mniej masła, więcej świeżości ; chętnie skórka cytryny, oliwa z oliwek, parmezan. To nie materiał na sos Périgueux, lecz idealny do carpacci, letnich risotti i potraw jajecznych.
- Botanicznie
- Tuber aestivum
- Sezon
- maj – wrzesień
- Region
- Europa Środkowa · region śródziemnomorski
- Cena rynkowa
- CHF 200 – 600/kg
Uwagi praktyczne
Trufla letnia powinna być przerabiana możliwie świeża, lecz dobrze przechowywana zachowuje pełną formę przez 5-7 dni. Więcej w Przechowywanie. Dla zainteresowanych poszukiwaniem: łatwo znaleźć ją na szwajcarskim Płaskowyżu ; w Niemczech wymaga zezwolenia — zob. Szukanie trufli w Niemczech.